Το μοναστήρι της Τατάρνας και τα λουλούδια

ΤΟ ΔΑΣΟΣ ΤΟΥ ΤΡΙΠΟΤΑΜΟΥ

Το δάσος κοντά στο μοναστήρι.

Τα γίδια και η Γέφυρα της Τατάρνας

Από ψηλά ο Τριπόταμος και το μοναστήρι

Το μοναστήρι  και πάνω το χωριό μας όπως φαίνονται από τα όρη του Βάλτου.

Το παγκάκι

Λίγο πριν το μοναστήρι της Τατάρνας όπου μπορείτε να απολαύσετε το μαγευτικό τοπίο της λίμνης.

ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΟΥ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ

ΓΙΑ ΦΑΓΗΤΟ ΣΤΟ ΚΑΡΠΕΝΗΣΙ ΣΤΗΝ ΟΥΡΑΝΙΑ ΓΚΟΡΟΓΙΑ

Το Καφενείο - Μεζεδοπωλείο η "Τατάρνα, είναι μια παραδοσιακή ταβέρνα με σπιτικό φαγητό και ντόπια ψητά της ώρας. Εκτός της εκλεκτής κουζίνα μας η φιλόξενη ευρυτανική παράδοση, θα σας συντροφεύει απολαμβάνοντας ντόπιο κρασί. Το όνομα Τατάρνα είναι η παλιά ονομασία του χωριού Τριπόταμος του δ. Φραγκίστας. Ονομάζονταν έτσι γιατί οι κάτοικοί του φημίζονται για την φιλοξενία τους. Δηλαδή Τατάρνα, που σημαίνει φιλοξενία. Βρισκόμαστε στην οδό Άρη Βελουχιώτη 24 στο Καρπενήσι. Είμαστε ανοικτά μεσημέρι και βράδυ. Σερβίρουμε φρέσκο καφέ ψημένο στη χόβολη. Σπεσιαλιτέ μας το αρνάκι στη λαδόκολα, αλλά εκτελούμε και ειδικές παραγγελίες για τους μερακλήδες κατόπιν συνεννοήσεως. Σας περιμένουμε για να γευτείτε την ντόπια κουζίνα μας και τη ζεστή φιλοξενία μας.

ΚΑΦΕΝΕΙΟ - ΜΕΖΕΔΟΠΩΛΕΙΟ Η "ΤΑΤΑΡΝΑ"
ΓΕΝΙΤΣΑΡΟΠΟΥΛΟΥ ΓΚΟΡΟΓΙΑ ΟΥΡΑΝΙΑ.
ΑΡΗ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗ 24. ΤΗΛ: 22370 22944 & 6947523195

ΜΙΑ ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ

Η ΛΙΜΝΗ 2

Η ΛΙΜΝΗ 1

Το προσκυνητάρι

Το μπλοκ ΤΑΤΑΡΝΑ ΤΡΙΠΟΤΑΜΟΣ στο τρομακτικό

Νέα blogs !

http://tatarna-tripotamos.blogspot.com/
http://on-goal.blogspot.com/
http://aytonomanea.blogspot.com/
http://aris300.blogspot.com/ 

Σάκης πούλιας

Οι υφάντρες του Τριπόταμου

Μόνο δυο γυναίκες προσπάθησαν να συντηρήσουν μια σπουδαία τέχνη και να μπορούν μάλιστα να ζουν από αυτή.

 Το εργαστήριο ταπητουργίας, το οποίο ανήκει στο Ινστιτούτο Κοινωνικής Προστασίας και Αλληλεγγύης του Υπουργείου Υγείας λειτούργησε για πρώτη φορά πριν από 37 χρόνια στο χωριό Βούλπη και μέσω της εκμάθησης μιας ωραίας τέχνης είχε ως στόχο την ενίσχυση του εισοδήματος των γυναικών της περιοχής. Εκείνα τα χρόνια, λέει η υπεύθυνη του ΙΚΠΑ, Αθηνά Τσίπρα, (δεξιά) η οποία συμπληρώνει 31 χρόνια στην υπηρεσία του, δεν υπήρχε γυναίκα που να μη θέλει να καθίσει στον αργαλειό και έβγαζε καλό μεροκάματο. Η λαμπρή του περίοδος ήταν δε όταν από τη Βούλπη, το 1977 μεταφέρθηκε στο διπλανό χωριό Παλαιοκατούνα, απ’ όπου λόγω έλλειψης χεριών πριν από πέντε χρόνια μεταφέρθηκε στον Τριπόταμο. Εκεί υπήρχαν μόνο δυο ενδιαφερόμενες για δουλειά γυναίκες, η Αντιγόνη Βλαχάκη – Μπουκουβάλα (αριστερά) και η Μάρθα Τελώνηκαι έτσι ηχούν πάλι τα χτένια του πάνω στα χρωματιστά νήματα. 

Η λίμνη μας

Η Γέφυρα Τατάρνας

Η Γέφυρα Τατάρνας (Γέφυρα Τατάρνας, η ΓΕΦΥΡΑ / Γέφυρα Tatarnas) είναι μια σύγχρονη γέφυρα πάνω από την τεχνητή λίμνη Κρεμαστών. Η γέφυρα συνδέει την επαρχία Βάλτου Αιτωλοακαρνανίας, με το νομό Ευρυτανίας. Στην ίδια θέση υπήρχε ένα 17ο αιώνα ιστορική και διάσημη παλιά καμάρα πέτρινη γέφυρα (πάνω από τον Αχελώο ποταμό). Το όνομα Τατάρνας προέρχεται από ένα κοντινό μοναστήρι. Δίπλα από την παλιά γέφυρα ήταν η μεγαλύτερη πηγή του Αχελώου, που είναι γνωστή στους ντόπιους με το όνομα Mardacha (Μαρδάχα), που σημαίνει "μεγάλη άνοιξη". Η σύγχρονη γέφυρα (το οποίο σχεδιάστηκε από τον πολιτικό μηχανικό Αρίσταρχος Οικονόμου) κτίστηκε πάνω από τον τόπο όπου το παλιό βυθίστηκε. Το σχέδιο του αρχιτέκτονα για τη γέφυρα λάβει τρία διεθνή βραβεία που αφορούν μοναδικό τρόπο κατασκευής του. 

TRIPOTAMOS TATARNA EYRYTANIAS.wmv

ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ ΣΤΟ ΚΑΡΠΕΝΗΣΙ

Το Καρπενήσι τη νύχτα

Οι βρύσες της πλατείας στο Καρπενήσι

ΛΕΠΕΝΙΩΤΗΣ

Ο Κώστας Λεπενιώτης ήταν αδερφός του Κατσαντώνη και πήρε το όνομα του διότι γεννήθηκε στην Λεπενού γύρω στο 1780. Και τα τέσσερα αδέρφια (Κατσαντώνης, Λεπενιώτης, Χασιώτης και Χρήστος Κούτσικος)


Συχνολαλούνε τα πουλιά της άνοιξης τ' αηδόνια
και ο Λεπενιώτης άρρωστος στο χέρι λαβωμένος.
Τον κλαίει η νύχτα και η αυγή, τον κλαίει το μεσημέρι,
τον κλαιν και τρεις αρχόντισσες από το Μεσολόγγι,
τον έκλεγε και η μάνα του κι όλη η συντροφιά του.
-Κώστα τάξε τάματα σ' όλα τα μοναστήρια,
χίλια φλουριά μες στον Προυσό και χίλια στην Τατάρνα
-Αφέντη μ' Αι' Δημήτρη μου, από την Βαριτάδα,
αν δεν σε φκιάσω ολόχρυσο, αν δεν σε ζωγραφίσω!
Να γέρευε το χέρι μου και το δεξί μου πόδι.
Και αν δεν τον κάψω τον Φουρνά, μια ώρα να μην ζήσω.

Καπετάν Σαφάκας

Καπετάν Σαφάκας 

Προψές από τα Γιάννενα μεσ' απ' το κάστρο βγήκε

και πήρε δίπλα τα βουνά, δίπλα τα κορφοβούνια

Νύχτα και μέρα περπατεί δρόμους και μονοπάτια

Μονάχος καταμόναχος γυμνός και πεινασμένος

Εις την Τατάρνα έφτασε, στην εκκλησιά εμπήκε,

Κι έταξε χρυσομάντηλο να φέρει να κρεμάσει

Αν φτάσει πέρα στ' 'Aγραφα που είχε δικούς και φίλους

Κι είχε φίλο γκαρδιακό τον καπετάν Σωτήρη

Φίλον από μικρά παιδιά και βλάμην το Βαγγέλιο

Έφτασε και τον εβρήκε και γλυκοφιληθήκαν

Και τι τα θέλει τα φιλιά και τα γλυκά τα λόγια

Την άλλη μέρα πέσανε τρία πικρά ντουφέκια

Εκεί που τρώγαν κι έπιναν με την Σωτήρη Στράτο

Ψιλή φωνίτσαν έβγαλε με ματωμένη γλώσσα:

Βλάμη γιατί με σκότωσες, με πήρες στο λαιμό σου

Λόγγοι βαΐστε και κλαριά, βουνά χαμηλωθείτε

Να πάει στη μάνα μ' η φωνή, στη δόλια μου γυναίκα

Και συ αγέρα πάρε την, ν' ακούσει ο κόσμος όλος

Να μάθει πως εγλύτωσα απ' των Τούρκων τα νύχια

Και μ' έφαγεν ο βλάμης μου, ο άπιστος ο Στράτος.

 Ο Καπετάν-Σαφάκας θεωρείται πρότυπο κλέφτη-αρματολού. Γεννήθηκε στην Αρτοτίνα το 1780 και το παρατσούκλι του «Σαφάκας» προέρχεται από την τουρκική λέξη «σαφάκ» που σημαίνει «αστραπή». Το πατρικό του όνομα ήταν Καραδήμος. Ακολούθησε τον Κλέφτικο βίο και αναγνωρίστηκε καπετάνιος στα Κράβαρα και το Λιδωρίκι. Υπηρέτησε πιστά τις κοινότητες της ορεινής κεντρικής Ελλάδας τον καιρό της επανάστασης 1821-1826. Πότε μαζί με την κεντρική διοίκηση των Ελλήνων (έμβρυο του ελληνικού κράτους), πότε μαζί με τους Τούρκους « κλείνοντας μαζί τους μυστικές συμφωνίες», αγωνίστηκε πάντα για τα συμφέροντα των τοπικών κοινοτήτων με γνώμονα τις υποδείξεις τους και ενάντια σε κάθε συγκεντρωτισμό. Έτσι κι αλλιώς δεν πίστεψε ποτέ σε κανέναν εθνικό αλυτρωτισμό. Εξοντώθηκε προδοτικά τo 1828 από τον σύντροφό του Σωτήρη Στράτο ή Τουρκοσωτήρη, που εκτέλεσε εντολές της κυβέρνησης των Ελλήνων, σε συνεννόηση με τον Κιουταχή.

Ακούστε το

ΤΑΤΑΡΝΑ ΤΡΙΠΟΤΑΜΟΣ

ΤΑΤΑΡΝΑ ΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ

ΤΡΙΠΟΤΑΜΟΣ ΕΥΡΥΤΑΝΙΑΣ

Η ΤΡΥΠΑ ΤΗΣ ΤΑΤΑΡΝΑΣ

Το βάραθρο αυτό αποτελεί τόπο Μαρτυρίας Ελλήνων κατα την περίοδο 1941-44 αλλα δυστυχώς και κατα την περίοδο αργότερα του Εμφυλίου....
Το συνολικό βάθος σήμερα ειναι 60 μέτρα, παλαιότερα όμως ηταν αρκετά βαθύτερο αλλα στο βάραθρο εχουν ρίξει κατα καιρούς πολλά μπάζα και εχει προσχωθεί αρκετα..
Δεν εχει καθόλου διάκοσμο αλλα ειναι επιβλητικό καθώς κατεβαίνεις και βλέπεις τα τοιχώματα του που ειναι λεία!
Επίσης πολύ εντυπωσιακό ειναι το θέαμα ενος μικρού καταράκτη που σχηματίζουν τα νερά που κυλούν απο επάνω στην είσοδο..
Η αλήθεια ειναι πάντως πως αισθάνεσαι ενα βάρος, μέσα σου, οταν συνειδητοποιείς πως σε αυτό το βαραθρο εχασαν μέ τετοιο φρικτό τρόπο την Ζωή τους τόσοι ανθρωποι.... αδικα....

Σωτήρης Παναούλης 2

Σε ρυθμό προπόνησης…!
ΕΛΠΙΔΑ ΣΑΠΩΝ - ΑΣΤΕΡΙ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ 7 – 0

Στις Σάπες η συνάντηση “Ελπίδας” -”Αστέρι” Κομοτηνής, ήταν μονόλογος της γηπεδούχου που στο 7΄ με σουτ του Τσέκου έκανε το 1-0, στο 19΄ ο Σαριανίδης το 2-0, στο 28΄ ο Παναούλης το 3-0, στο 45΄ ο Μπινιχάκης το 4-0, στο 58΄ ο Πατσαλής το 5-0, στο 64΄ ο Ντερντές του 6-0, στο 72΄ ο Λευκοβίτης το 7-0. 
Διαιτητής: Κουμπαράκης, βοηθοί: Κιρ Αχμέτ Μουσταφά και Αμερικάνος. 
ΣΑΠΕΣ: (προπονητής Χαριτόπουλος), Μπουτσακτσή Εφτούν, Τρίχας, Πασχαλίδης, Πατσαλής, Παναούλης, Μπινιχάκης, Αρδάλης, Ντερντές, Κυνηγόπουλος, Τσέκος (46΄ Λευκοβίτης), Σαριανίδης.

Σωτήρης Παναούλης

Μεγάλη βαθμολογικής σημασίας νίκη πέτυχε η Ελπίδα Σαπών στην έδρα της Χρυσούπολης με σκορ 3-4 επί του τοπικού Νέστου, ύστερα από ένα ωραίο παιχνίδι, γεμάτο θέαμα και καλές φάσεις. Η ομάδα των Σαπών βρίσκεται πλέον στη 2η θέση της βαθμολογίας, τέσσερις βαθμούς πίσω από το πρωτοπόρο Σουφλί. Οι παίκτες της Ελπίδας βρέθηκαν στο 36΄ πίσω στο σκορ με 2-0, που ήταν και το σκορ του 1ου ημιχρόνου.

Στην επανάληψη η Ελπίδα ανέκαμψε μείωσε στο 50΄ σε 2-1 με τον Ερκάν και ισοφάρισε στο 52΄ σε 2-2 με τέρμα του Λευκοβίτη. Στο 60΄ ο Σωτήρης  Παναούλης έδωσε προβάδισμα στην Ελπίδα με 2-3 και ο Σαρηγιαννίδης στο 70΄ έκανε το 2-4. Οι γηπεδούχοι μείωσαν στο 90΄ στο τελικό 3-4.

Ελπίδα Σαπών (Χαριτόπουλος): Παπουτσίδης, Ποντίδης, Βαρσάμης (36΄ Ερκάν), Παναούλης, Γουνελάς, Τρίχας, Καλαμπόκας, Τσέκος (66΄ Ντερντές), Λευκοβίτης (71΄Κουτσαπαναγιώτης), Μυστρίδης, Σαρηγιαννίδης

ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΡΙΠΟΤΑΜΟΥ

Έτσι που το έφεραν τα πράγματα, η γενιά τους χρεώθηκε να σώσει αυτά που ενώ πριν από λίγα χρόνια ενώ ήταν κομμάτι της ζωής τους κόντεψε να χαθούν για πάντα…

Φυσικά και δεν υπάρχει πλέον εύγλωττος λόγος από των αριθμών και όταν μάλιστα αυτός εκφράζει ψυχρά και την πραγματικότητα, τότε είναι περιττό να μιλάμε για συμπτώσεις. Ο λόγος για το χωριό μας  που το 1957  αριθμούσε περισσότερες από 1000 ψυχές, στα δυο σχολεία του πήγαιναν συνολικά 176 μαθητές! Σήμερα όλο το χωριό μετράει περίπου 170 μονίμους κατοίκους και το ωραίο πέτρινο σχολείο του που συμπλήρωσε πέρσι 50 χρόνια ζωής, δυστυχώς έκλεισε για πάντα! Οι μαθητές του, Γιώργος και Νίκος Βασιλείου, Σπυριδούλα, Νίκη και Βασίλης Μπουκουβάλας και Κωνσταντίνος και Δημήτρης Κόπανος, ήταν και οι τελευταίοι! Ο  δάσκαλος Βασίλης Κόπανος ο οποίος αφού πέρασε 6 χρόνια στα θρανία του ίδιου σχολείου, δίδαξε τα παιδιά του χωριού μας συνεχώς επί 25 ολόκληρα χρόνια,  με τα παιδιά εδώ και μερικά χρόνια άρχισαν και συγκεντρώνουν αντικείμενα του τοπικού πολιτισμού, τα φροντίζουν με ιδιαίτερη αγάπη και τα εκθέτουν με καμάρι στο μικρό λαογραφικό μουσείο που στεγάζεται σε μια αίθουσα του σχολείου. Στόχος όλων , είναι το σχολείο με τη μικρή συλλογή του να λειτουργήσει και μετά το κλείσιμό του ως χώρος γνώσης και συνέχειας του πολιτισμού της περιοχής και οι επόμενες γενιές να έχουν ένα σημείο αναφοράς για την τοπική 

Το γεφύρι του ΜΑΝΟΛΗ

Το γεφύρι ήταν στην αυλή του σπιτιού της Φτερόλακκας που γεννήθηκε ο Λεωνίδας Τελώνης και η ανάδυσή του, του θυμίζει τον κόσμο που θάφτηκε στα νερά

Όπως κάθε μεγάλο έργο, έτσι και το περίφημο γεφύρι του Μανώλη στον Αγραφιώτη ποταμό κουβαλούσε πάντοτε στην καμαρωτή ράχη του, το δικό του, αληθινό μύθο!
…Κάποιος Μανώλης, από το χωριό Χρύσω Ευρυτανίας, άνθρωπος θεόφτωχος, στάθηκε τυχερός όταν μια ημέρα, πριν από 400 περίπου χρόνια βρήκε σε ένα χωράφι ένα καζάνι χρυσάφι και εκτός από ένα σωρό εκκλησίες που έκανε και πάμπολλες ευεργεσίες, θέλησε να βοηθήσει τους συντοπίτες του οι οποίοι κινδύνευαν όταν προσπαθούσαν να διαβούν το θυμωμένο ποταμό. Έτσι διέθεσε τρεις φτιαριές χρυσάφι στους μαστόρους για να γίνει το γεφύρι που πήρε το όνομά του και από τότε τον μακάριζαν όλοι στα Άγραφα και στην Ευρυτανία…Το γεφύρι, μέχρι το 1965 που το σκέπασαν τα νερά του τεράστιου ταμιευτήρα νερού που προήλθε από το φράξιμο του Αχελώου και ο οποίος εσφαλμένα από πολλούς καλείται «Τεχνητή Λίμνη Κρεμαστών», ήταν το σύμβολο της προσφοράς αλλά και του τεχνικού επιτεύγματος εκείνης της μακρινής εποχής. 

Το μοναστήρι της Τατάρνας  είναι από τα πιο ιστορικά μοναστήρια της Στερεάς Ελλάδας. Το παλιό ιστορικό μοναστήρι δεν υπάρχει πια, όπως και η παλιά γέφυρα. Κατέρρευσε (to 1963) μετά από τους σεισμούς, που επακολούθησαν την κατασκευή του φράγματος των Κρεμαστών και την δημιουργία μιας τεράστιας τεχνητής λίμνης (λίμνη των Κρεμαστών).
Για πρώτη φορά συναντάμε το όνομα Τατάρνα το 1556 στο ιδρυτικό του μοναστηριού από τον ιδρυτή του μοναχό Δαβίδ. Ο Καισάριος Δαπόντες (1713-1784) αναφέρει το μοναστήρι σ’ ένα στιχούργημά του.
“Ακούω κατά τ’ ΄Αγραφα εις την του Φαναρίου
επισκοπήν,αντάμα δε και του Νεοχωρίου,
Τατάρνα μοναστήριον είναι της Παναγίας
παρόμοιον ως τα λοιπά εις τας θαυματουργίας…”

Το μοναστήρι είναι αφιερωμένο στο γενέθλιο της Θεοτόκου και εορτάζει στις 8 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με παλιό κώδικα αναφέρεται: “Ετελειώθη ο πάνσεπτος και περίφημος ναός… του όντος εις τας όχθας του Αχελώου ποταμού, της επονομαζομένης Τετάρνης (έτ ξπη΄=1580) του μηνός Σεπτεμβρίου κθ΄, αρχιερατεύοντος Λιτζάς και Αγράφων κυρίου Γερμανού, ηγουμενεύοντος (του εκ) των αδελφών της μονής κυρίου Γαβριήλου…”

Το μοναστήρι κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας υπέστη πολλές καταστροφές και κάηκε αρκετές φορές. Παραταύτα το μοναστήρι επανακτίστηκε στα χρόνια του Όθωνα το 1841 με σχέδια του βαυαρού μηχανικού Knocht.

Στο μουσείου του μοναστηριού διασώζονται πολλά κειμήλια και μεταξύ αυτών το καντήλι που πρόσφερε ο Κατσαντώνης, (ηρωικός κλέφτης των Αγράφων και του Βάλτου), σε εκπλήρωση τάματος, όπως αναφέρεται και το δίστιχο.
Χίλια φλουρία ‘ χω στο Προυσσό
και χίλια στ’ Βαρετάδα
και στης Τατάρνας τη Μονή
ένα χρυσό καντήλι.

Δώρης Άνθης ο ποιητής μας

· Δώρης Άνθης(1921-1945): Φιλολογικό ψευδώνυμο του Νίκου Δ. Ζωγραφόπουλου. Γεννήθηκε στην Τατάρνα (Τριπόταμο) Ευρυτανίας το 1921 και σκοτώθηκε στα Δεκεμβριανά σαν καπετάνιος του 42ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ στις 3-1-1945. Μαθητής ακόμα του Γυμνασίου Καρπενησίου δημοσιεύει ποιήματά του στη "Φωνή της Ευρυτανίας", που εντυπωσιάζουν. Ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου όταν το 1939 διάβασε μερικά είπε: "Να κι ένας νέος άξιος ποιητής. Με τον Δώρη Ανθή έχουμε έναν καινούργιο ανανεωμένο Κρυστάλλη". Άφησε πολλά ανέκδοτα ποιήματα που φανερώνουν έναν δημιουργό με πηγαίο ταλέντο, ευαισθησία και βαθύτατη ανθρωπιά. Τραγούδησε τις ομορφιές της Ευρυτανίας, στιγμάτισε την εγκατάλειψή της και οραματίστηκε έναν καλύτερο ειρηνικό κόσμο. Άφησε πολλά ποιήματα που φανερώνουν έναν δημιουργό με πηγαίο ταλέντο, ευαισθησία και βαθύτατη ανθρωπιά. (Εκδόθηκαν σε τόμο από την "Πανερυτανική Ένωση" το 2001). Πατριδολάτρης όπως ήταν τραγούδησε τις ομορφιές της ευρυτανικής φύσης, αλλά δεν στάθηκε απαθής μπροστά στη φτώχεια και την εγκατάλειψη της Ευρυτανίας. Με πρωτοβουλία της "Πανερυτανικής Ένωσης", έχει τοποθετηθεί η προτομή του στον προαύλιο χώρο του Γυμνασίου Καρπενησίου.

ΤΡΙΠΟΤΑΜΟΣ ΕΥΡΥΤΑΝΙΑΣ